Μάρθα Μάρσυ Μέι Μαρλέν (Martha Marcy May Marlene) – Κριτική
Η Μάρθα το σκάει μια μέρα από το κοινόβιο που ζούσε και κατατρομαγμένη τηλεφωνεί στην αδελφή της Λούσυ η οποία έρχεται και την μαζεύει. Την πηγαίνει στο σπίτι της που ζει με τον άνδρα της Τεντ και προσπαθεί να της προσφέρει ένα ασφαλές σπιτικό. Οι δύο αδελφές, που έχουν αρκετά χρόνια διαφορά, δεν είχαν επικοινωνία για δύο χρόνια, όσο καιρό η Μάρθα ήταν εξαφανισμένη στο κοινόβιο.
Η Μάρθα ωστόσο δεν αναφέρει τίποτα στην αδελφή της για το που βρισκόταν όλο αυτό το διάστημα και παρά τις προσπάθειες της Λούσυ να την πλησιάσει και να την κάνει να της μιλήσει δεν το καταφέρνει. Ο Τεντ συμπαρίσταται στην γυναίκα του και προσπαθεί και αυτός από την πλευρά του να δείξει κατανόηση για την κατάσταση της Μάρθας, στην ουσία όμως ενδιαφέρεται περισσότερο για την ησυχία του και τη ζωή του.
Η Μάρθα ζει με τους εφιάλτες της και τον τρόμο της από τα δύο χρόνια που πέρασε στο κοινόβιο και διαρκώς μπερδεύει το παρόν με το παρελθόν μη μπορώντας να απαλλαχθεί από τις αναμνήσεις της κακομεταχείρισης που υπέστη από τον Πάτρικ τον αρχηγό του κοινοβίου.
Το Μάρθα Μάρσυ Μέι Μαρλέν πραγματεύεται το θέμα της καταστροφικής επίδρασης που μπορεί να έχει ένα άτομο με αρρωστημένο μυαλό και δυνατή προσωπικότητα πάνω σε ένα άλλο άτομο με αθώο μυαλό και ανασφαλή προσωπικότητα. Η Μάρθα προέρχεται από μια διαλυμένη οικογένεια που μεγάλωσε με μια μάλλον αδιάφορη θεία ενώ η αδελφή της ήταν στο πανεπιστήμιο. Φεύγοντας σε πολύ μικρή ηλικία από την θεία δεν έχει διαμορφώσει τον χαρακτήρα που θα την βοηθούσε να πατήσει γερά στα πόδια της και να αντιδράσει στην φυσική αλλά κυρίως ψυχολογική καταπίεση που υπέστη στα χέρια του Πάτρικ. Είναι τελικά εύκολο για ένα τόσο διαταραγμένο άτομο, που ενώ μέσα του ξέρει να ξεχωρίσει το καλό από το κακό αλλά δεν έχει το ψυχικό σθένος να αντιδράσει, να βρει τον δρόμο του στη ζωή?
Ο σκηνοθέτης Sean Durkin επίτηδες κινεί όλα τα νήματα και τις εικόνες μέσα από μυαλό της Μάρθας ώστε και ο ίδιος ο θεατής πολλές φορές δεν είναι σίγουρος αν βλέπει το παρόν ή το παρελθόν. Το σπίτι της Λούσυ έχει επιλεχθεί να είναι και αυτό στην εξοχή ώστε να θυμίζει ως περιβάλλον το κοινόβιο και να εντείνει έτσι την σύγχυση της Μάρθας αλλά και των θεατών.
Αργό στο ρυθμό του αλλά υποβλητικό ψυχολογικό θρίλερ που δίνει την ευκαιρία στην πρωταγωνίστριά του Elizabeth Olsen να μας δώσει μια εξαιρετική ερμηνεία της Μάρθας, όπως είναι το όνομά της, ή της Μάρσυ Μέι όπως την αποκαλούν στο κοινόβιο ή Μαρλέν όταν απαντάει στο τηλέφωνο.
Πολύ καλοί επίσης στους ρόλους τους ο John Hawkes ως Πάτρικ, η Sarah Paulson ως Λούσυ και ο Hugh Dancy ως Τεντ.
Με αρκετά βραβεία στις αποσκευές της και με κυριότερο αυτό της καλύτερης σκηνοθεσίας από το περσινό Φεστιβάλ Ανεξάρτητου Κινηματογράφου Σάντανς, το Martha Marcy May Marlene αξίζει να τo δείτε στις αίθουσες.
Βαθμολογία: 7 στα 10